Rassemblement pour la libération d’Anton

12.02 2020 / 12h
Ambassade Pays bas - Avenue de Kortenberg 4/10, 1040 Brussels (Schuman)

Appel à ras­sem­ble­ment Ambas­sade Pays bas à Bruxelles ce 12/02/2020, 12 heures pour exi­ger sa libé­ra­tion du centre de réten­tion à Rot­ter­dam

Samen­kom­st voor de Nederr­landse ambas­sade op 12/02/2020 om 12 uur om zijn vri­j­heid te eisen uit het reten­tie­cen­trum in Rot­ter­dam

Kor­ten­ber­glaan 4 – 10- ave­nue de Kor­ten­berg (Schu­man)
1040 Brus­sels
Bel­gique

Free Anton !https://tweebosbuurt.noblogs.org/post/2020/02/07/121/#more-121
https://enoughisenough14.org/2020/02/08/rotterdam-tweebosbuurt-free-anton/


Laat Anton vrij !

English below / Fran­çais plus bas

Hij heeft een lachend gezicht, tedere ogen, en in stilte hoor ik hem nog schreeu­wen Fuck them and their law.
Hij bevindt zich nu in een ges­lo­ten cen­trum in Rot­ter­dam.

Hij ver­telt ons hoe hij aan­ge­hou­den werd. Hoe hij gewoon naar vrien­den wou gaan, en poli­tie zag voor­bi­j­lo­pen. Geen geluk, ze vol­gen hem. Mis­bruik van iden­ti­teits­con­trole. De arres­ta­tie veran­derde snel in een ach­ter­vol­ging, ver­ne­de­ring en extreem geweld. Hij was het eerste slach­tof­fer van de toe­ne­mende repres­sie in de wijk. 22 janua­ri twee­dui­zendt­win­tig. 13u12.
Hij laat ons zien hoe de poli­tie­man hem in zijn maag kniet. Hij is in elkaar ges­la­gen.
En ondanks de frac­tu­ren veroor­zaakt door zijn geweld­da­dige arres­ta­tie, ont­ving hij geen medische behan­de­ling. Hij kri­jgt pijns­tillers zon­der psy­cho­lo­gische hulp. Onmen­se­lijke rea­li­teit van deze ges­lo­ten plaat­sen.
Ze wei­ger­den hem vrij te laten voor­dat zijn oor­deel word uit­ges­pro­ken. Hij zal dus alleen ach­ter tra­lies moe­ten wach­ten.
Maar we gaan hem niet in stilte laten gaan.
Hij denkt terug aan Wit-Rus­land, de gevan­ge­nis, de poli­tieke ver­vol­ging ; aan de gru­we­lij­kheid waar­naar hij terug zal wor­den ges­tuurd.
Ik denk terug aan hoe onze wegen op een hoop­vol kruis­pund waren geko­men. Hoe we bin­ne­kort ges­chei­den zul­len zijn.
Op 12 februa­ri 2020 wordt het asiel aan­vraag van Anton gehoord. Zes dagen om te bes­lis­sen over iemands leven of dood.
Anton schreef zijn asie­laan­vraag alleen, zon­der advo­ca­ten, over­won­nen door de emo­tie van zijn vlucht en de onder­druk­king van zijn dro­men. Ze zal daa­rom zeker wor­den gewei­gerd, omdat ze niet in staat zijn de waa­rheid te horen die hij in zijn eigen woor­den uit­drukt.
Anton loopt daa­rom het risi­co deze laatste recht­zaak te ver­lie­zen en zal waar­schi­jn­lijk op 12 februa­rie, in de avond in een vlieg­tuig wor­den gegooid.
Anton zal dan naar Polen wor­den ges­tuurd, waar hij gedu­bli­neerd is, maar de fas­cis­tische drift van de rege­ring zal hem snel de lucht in nemen naar Wit-Rus­land.
Anton heeft geen kracht meer en ris­keert zijn lot voor een laatste keer in eigen han­den te nemen.
Anton ris­keert de dood hier of elders.
Voor Anton, omdat nie­mand zo’n behan­de­ling zou moe­ten onder­gaan, ver­za­me­len we ons deze 12 februa­ri voor de recht­bank van Rot­ter­dam (Wil­hel­mi­nan­plein 100 – 125) of voor de dicht­si­j­zi­jnde Neder­landse Ambas­sade !
Laat Anton vrij !
Meer info : squat-vestia@riseup.net
================
Libé­rons Anton !

Il a le visage sou­riant, le yeux rem­plis de dou­ceur et dans le silence, je l’entends encore crier Fuck them and their law.
Il est main­te­nant en centre fer­mé à Rot­ter­dam.

Il nous raconte com­ment il s’est fait arrê­ter. Com­ment il vou­lait juste aller voir des amis, a vu des flics pas­ser. Manque de bol, ils le suivent. Contrôle d’identité abu­sif. L’arrestation tourne vite en course pour­suite, humi­lia­tion et extrême vio­lence. Il aura été la pre­mière vic­time de la mon­tée de la répres­sion dans le quar­tier, ce 22 jan­vier deux mille vingt. 13h12.
Il nous montre com­ment le poli­cier lui donne un coup de genou dans le ventre. Il s’est fait tabas­ser.
Et mal­gré les frac­tures pro­vo­quées par son arres­ta­tion vio­lente, il n’a pas reçu de soins médi­caux. On lui donne des anal­gé­siques sans avoir eu recours à une aide psy­cho­lo­gique. L’infame réa­li­té de ces lieux fer­més.
Ils ont refu­sé de le libé­rer le temps du ren­du de son juge­ment. L’attente se fera donc seul der­rière les bar­reaux.
Mais nous n’allons pas le lais­ser par­tir dans le silence.
Il repense à la Bié­lo­rus­sie, à la pri­son, à la per­sé­cu­tion poli­tique ; à l’horreur vers laquelle il sera ren­voyé.
Je repense à com­ment nos che­mins per­dus se sont croi­sés. Com­ment bien­tôt nous serons sépa­rés.
Ce 12 février 2020, la demande d’asile d’Anton sera jugée. Six jours pour déci­der de la vie ou de la mort de quelqu’un.
Anton a rédi­gé sa demande d’asile seul, sans avo­cats, abat­tu par la déchi­rure de sa fuite, l’oppression de son souffle et l’étouffement de ses rêves. Elle sera donc sur­ement refu­sée, car ils sont inca­pables d’entendre la véri­té qu’il exprime avec ses propres mots.
Anton risque donc de perdre ce der­nier pro­cès et sera pro­ba­ble­ment jeté dans un avion ce 12 février au soir.
Anton fera alors escale en Pologne, ou il est dubli­né, mais la dérive fas­ciste du gou­ver­ne­ment le por­te­ra vite dans les airs jusqu’en Bié­lo­rus­sie.
Anton n’a plus la force et risque de prendre pour la der­nière fois son des­tin en main.
Anton risque la mort ici ou ailleurs.
Pour Anton, car nul ne devrait subir pareil trai­te­ment, RDV ce 12 février au tri­bu­nal de Rot­ter­dam (Wil­hel­mi­nan­plein 100 – 125) ou devant l’ambassade hol­lan­daise la plus proche de chez vous !
Libé­rons Anton !
Plus d’infos : squat-vestia@riseup.net
================

Free Anton !

He has a smi­ling face, his eyes are filled with sweet­ness and in the mid­st of silence, I can still hear him shou­ting Fuck them and their law.

He recounts how he got arres­ted. How he just wan­ted to go back to see some friends, saw cops pas­sing. And no luck, they star­ted fol­lo­wing him. Abu­sive iden­ti­ty check. The arrest qui­ck­ly tur­ned into a humi­lia­ting and violent chase. He was the first vic­tim of the heigh­te­ning repres­sion in the neigh­bou­rhood. Janua­ry the 22nd two thou­sand and twen­ty. 1:12 p.m.
He shows us how the poli­ce­man kneed him in the sto­mach. They beat him.
And des­pite the frac­tures cau­sed by his violent arrest, he has not recei­ved medi­cal treat­ment. He is sim­ply given pain­killers without any psy­cho­lo­gi­cal assis­tance. Inhu­mane rea­li­ty of these clo­sed places.
They refuse to release him before his hea­ring. He will the­re­fore have to wait alone behind bars.
But we are not going to let him go in silence.
He remem­bers Bela­rus, pri­son, poli­ti­cal per­se­cu­tion ; the hor­ror to which they want to send him back.
I recall how our lost paths cros­sed in Twee­bos­buurt. How soon we will be sepa­ra­ted.
On Februa­ry 12th, 2020, Anton’s demand for asy­lum will be heard. Six days to decide on someone’s life or death.
Anton wrote his asy­lum request alone, without a lawyer, bea­ten by the heart­break of his flight and the suf­fo­ca­tion of his dreams. It will sur­ely be refu­sed. They’re inca­pable of hea­ring the truth which he expresses in his own words.
Anton is thus at risk of losing his last trial and will pro­ba­bly be thrown on a plane on the eve­ning of Februa­ry the 12th.
Anton will then arrive in Poland, where he is dubli­ni­zed, but the fas­cist drift of the govern­ment will qui­ck­ly take him up in the air to Bela­rus.
Anton has no strength left and risks taking his des­ti­ny in his own hands for one the last time.
Anton risks death here or elsew­here.
For Anton, because no one should under­go such treat­ment, let’s come toge­ther this Februa­ry 12th at the court of Rot­ter­dam (Wil­hel­mi­nan­plein 100 – 125) or in front of the Dutch embas­sy clo­sest to you !

Free Anton !